Thursday, December 31, 2015

പുതുവൽസര ആശംസകൾ

2015 ൽ ബൂലോകത്തിൽ വന്നില്ല.
2016 ൽ വരട്ടേ, ആരെങ്കിലും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?







എല്ലാവർക്കും എന്റെ പുതുവൽസര ആശംസകൾ


2015ലൂടെ ചുമ്മാ ഒന്നു നടന്നു.................

എത്ര വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയാലും എത്ര വർഷങ്ങൾ തുള്ളിച്ചാടി വന്നാലും ഈ ചിരികൾക്കും സ്നേഹത്തിനും അപ്പുറം എന്തു കിട്ടാനാ



  വിഷമങ്ങൾ നിറയെ കിട്ടി കൂട്ടത്തിൽ വിഷമില്ലാത്ത മധുരവും കിട്ടി..






കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കേട്ടതും കണ്ടതും ആയിരുന്നില്ല ഇന്നലെ ഞാൻ കണ്ട എഴുന്നള്ളത്ത്‌. മണി അനിമാരുടെ കൈയിൽതൂങ്ങി എന്റെ നാടിനു കുറുകെ നടന്നു. കണ്ണുകൾ ചിമ്മിചിമ്മി പരസ്പരം കഥകളും പറഞ്ഞു ഭഗവാനെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന ചിരാതുകളുട ഇടയിലൂടെ ചന്ദത്തിരിയുടെ ഗന്ധവും പരിചയക്കാരുടെ ചിരികളും ഏല്ലാം ആസ്വദിച്ച്‌ അനുഭവിച്ച്‌ ഏല്ലാം മറന്നൊരു നടത്തം. ഭഗവാനെ കുരവയിട്ടു സ്വീകരിച്ചവരുടെ കൂടെ ഞാനും കൂടി. നാടുനിറഞ്ഞുനിന്ന ഭഗവാനെ മനം നിറയെ കണ്ടു. തീവെട്ടി വെളിച്ചത്തിൽ മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയ ഭഗവാനും എന്റെ നാടും മനം കുളിർത്ത ഒരു അനുഭവം 
അയിരുന്നു.




ഒരു ചായക്കടയിൽ കയറി.ഇഡ്ഡലി സാംബാർ,ചമ്മന്തി, പിന്നെ ഉള്ളി ചതച്ചു മുളകുപൊടിയും ചേർത്ത്‌ വെളിച്ചെണ്ണയിൽ വറത്തെടുത്ത ഒരു അടിപൊളി സ്പെഷ്യൽ പിന്നെ 2കാപ്പി . എന്തു എന്തു പറയാനാ???????






ഇന്നലത്തെ യാത്രയിൽ ഈ സഹയാത്രികൻ എനിക്കു സ്വാന്ത്വനവും സമാധാനവും തന്നു .ഭഗവാന്റെ പൂങ്കാവനത്തിന്റെ ഭാഗമാകുവാൻ പോകുന്ന ഈ കന്നി അയ്യപ്പൻ.





എന്റെ  വീട്ടിനുള്ളിലെ വിരസതയേയും മടുപ്പിനേയും ഓടിച്ചു വിട്ടവൾ.....





 
ഈ ചെമ്പരത്തിച്ചെടി സ്വയം ഒരു പൂക്കളമൊരുക്കി,
ഓണത്തിന്റെ വരവ് ഞങ്ങളേ അറിയിച്ചു.



അങ്ങനെ (മെയ് 24 ന്) മുപ്പത്തിയേഴ് വർഷം കടന്നു.





മുപ്പത്തിയാറു വർഷത്തിനുശേഷം ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച ആ നിമിഷം ആയിരുന്നു 2015 ന്റെ ധന്യത...





Saturday, November 1, 2014

നവംബറിന്റെ നഷ്ടം

നവംബര്‍ ഒന്ന്, കേരളപിറവി. ആഘോഷങ്ങള്‍ പൊടിപൂരം. മലായാളത്തേയും കേരളത്തേയും ഒക്കെ കുറിച്ചു നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാരും പ്രമുഖന്മാരും ഒക്കെ സംസരിക്കുന്നതൊക്കെ കേട്ടപ്പോള്‍, കണ്ടപ്പോള്‍, ഒരു സാധാരണ വീട്ടമ്മ മാത്രമായ എനിക്കുണ്ടായ രണ്ട് അനുഭവങ്ങള്‍ എഴുതണം എന്നു തോന്നി. ഇതു വലിയ സംഭവങ്ങള്‍ ഒന്നും ആയിരിക്കില്ല.എനിക്കെന്റെ മനസ്സിൽഒരു വിങ്ങല്‍ ഉണ്ടാക്കിയ അനുഭവങ്ങൾ ,അതു കൊണ്ട് പറയുന്നു എന്നേയുള്ളു.
ഒന്നാമത്തെസംഭവം ഇങ്ങനെ.........

വര്‍ഷങ്ങളായി ഒരു പ്രവാസിയാണ് ഞാനും.(ഇപ്പോൾ അല്ല) ഒരിക്കൽ നാട്ടില്‍ നിന്നും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഭര്‍ത്താവിനോടൊത്തു വന്ന് എന്റെ അടുത്തു തന്നെ താമസിക്കുച്ചിരുന്ന ഒരു മോള്‍. വിദ്യാസമ്പന്നയാണ്, മിടുക്കിയാണ് .  വന്ന് അധികം ആകുന്നതിനു മുന്‍പു തന്നെ നല്ല ജോലി ഒക്കെ കിട്ടി . ഒരു ദിവസം അവള്‍ എന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള്‍ കൈയില്‍ ഒരു പേപ്പര്‍ മടക്കി പിടിച്ചിരുന്നു. വന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവള്‍ ചോദിച്ചു“ആന്റീ ഇതൊന്നു വായിച്ചു തരാമോ” എന്നു.
ഞാന്‍: “എന്താ മോളേ അത്?”
മോള്‍: “ഒരു കത്താണ്”.എനിക്കു ചിരി വന്നു. 
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു,”നിനക്കെന്താ വായിച്ചാല്‍?”
ഉടനെ മോള്‍:” അതെ ആന്റീ ഇത് മലയാളത്തിലാ, എനിക്കു മലയാളം വായിക്കാന്‍ അറിയില്ല”.
ഞാന്‍:“ ആരുടെ കത്താണ്?”
കുട്ടി:” എന്റെ അമ്മയുടെ”
ഞാന്‍: “മോള്‍ക്കു മലയാളം അറിയില്ലാന്നു അമ്മക്കു അറിയില്ലെ? പിന്നെ എന്താ മലയാളത്തില്‍ അമ്മ എഴുതിയെ?”
മോള്‍:“അമ്മക്കു അത്ര നന്നായിട്ട് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല”.
ഞാന്‍:മോള്‍ എവിടെയാ പഠിച്ചത്”?അവള്‍ കേരളത്തിലെ ഒരു സ്ഥലത്തിന്റെ പേരു പറഞ്ഞു
ഞാന്‍:“അമ്മക്കെന്താ ജോലി?”
മോള്‍ :“വീട്ടമ്മയാണ്?”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: “ അമ്മയുടെ കത്തല്ലെ, അതു അന്യയായ ഞാന്‍ വായിക്കുന്നതു ശരിയാണോ, ഭര്‍ത്തവിനോടു പറഞ്ഞൂടെ? അതോ അയാള്‍ക്കും അറിയില്ലെ മലയാളം”?
മോള്‍: ചേട്ടനു മലയാളം അറിയാം,പക്ഷേ ഈ കത്തില്‍ വീട്ടിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആണ് , അതു ചേട്ടന്‍ അറിയണ്ട, അമ്മ ആരും അറിയാതെ ആരുടെയോ കൈയില്‍ കൊടുത്തു വിട്ട കത്താണ്”.(അപൂര്‍വമായി അത്യാവിശ്യ സമയങ്ങളില്‍ എന്നും ഇന്നും ചിലര്‍ കത്തുകളെഴുതുന്നു).
ഞാന്‍ പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. കത്തു വായിക്കാനായി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആദ്യ വരി“എന്റെ പൊന്നു മോള്‍ക്കു ഉമ്മകള്‍”(സ്വന്തം ഭാഷയിലെ ആ സ്നേഹ പ്രകടനം എന്റെ കണ്ണു നിറച്ചു. വികാരപ്രകടനങ്ങൾക്ക് മാതൃഭാഷതന്നെ അറിയാതെ വന്നു പോകും) പിന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലെ കുറേ പ്രശ്നങ്ങള്‍.......എഴുതുമ്പോള്‍ അവസാന ഭാഗം ഒക്കെ ആയപ്പോഴേക്കും ആ അമ്മ കരഞ്ഞിരുന്നു എന്നു കണ്ണുനീരു വീണ നിറം മങ്ങിയ വരികളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായി എനിക്കു, അതു കേട്ടിരുന്ന ആ മകള്‍ക്കു മനസ്സിലായോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.(ആ മോളോടു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു അനുവാദം വാങ്ങിയതിനു ശേഷം ആണ് ഞാന്‍ ഇതു എഴുതുന്നത്). നമ്മൾ മലയാളി മാത്രം എന്തേ
നമ്മുടെ മക്കളെ മാതൃഭാഷയില്‍ നിന്നും ഇങ്ങനെ അകറ്റിക്കോണ്ടിരിക്കുന്നത്? എനിക്കു പെട്ടന്ന് ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഗോഡ്ഫാദര്‍ എന്ന മലയാളം സിനിമയില്‍ അഛനോട്(എന്‍.എന്‍.പിള്ള) മകന്‍(ഇന്നസന്റ്) ചോദിക്കുന്ന ഒരു സീന്‍ ഉണ്ട്“ആരാ മനസ്സിലായില്ലല്ലോ?” എന്നു.മാതൃഭാഷയെ മക്കളിലെത്തിക്കാത്ത മാതാപിതക്കന്മാരൊക്കെ ഇതുപോലെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ നിസ്സഹായരായി നില്ക്കേണ്ടി വരില്ലേ????
ആരെങ്കിലും ഒക്കെ ഇതു വായിക്കുമെങ്കില്‍ അവരവരുടെ വീട്ടിലെ , കൊച്ചു കുട്ടികളുള്ള അമ്മമാരോടും, അമ്മമാരാകാന്‍ പോകുന്ന സഹോദരിമാരോടും, മക്കളോടും പറയണേ”മക്കളുടെ ആദ്യ ഗുരുക്കന്മാരായ അമ്മമാര്‍ മക്കളെക്കൊണ്ട് ആദ്യം അമ്മേ എന്നു വിളിച്ചു പഠിപ്പിക്കാന്‍,ഇല്ലയെങ്കില്‍ നാളെ അവര്‍ ചോദിക്കും“അമ്മയോ അതാരാ? അമ്മയോ അത് എന്താ?” എന്നു.അതു സഹിക്കാന്‍ പറ്റിയെന്നു വരില്ല ഒരു അമ്മക്കും.

രണ്ടാമത്തെ സംഭവം ഇതാണ്.

ഇത്തവണ അവധിക്കു നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഒരു സംഭവം, അനുഭവിച്ച ആളില്‍ നിന്നും കേട്ടതാണ്. ചിരിക്കയും, ചിന്തിപ്പിക്കയും ഒരു പോലെ ചെയ്തെ ഒരു സംഭവം..ബാഗ്ലൂരിലെ ഒരു എഞ്ചിനിയറിംഗ് കോളേജ്.റാഗിംഗ് നടക്കുന്നു. മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉള്ള കുട്ടികള്‍ ഉണ്ട്. പുതു വര്‍ഷക്കാരോട് നേതാക്കന്മാര്‍ പറഞ്ഞു”എല്ലാവരും മാതൃഭാഷയില്‍ അക്കങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നു മുതല്‍ പത്തുവരെ എഴുതുക.എല്ലാവരും എഴുതി നമ്മുടെ മക്കളും എഴുതി..1, 2 ,3 .......10.
മലയളികുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം പടാ പടാ എന്നു കിട്ടി അടി ഇഷ്ടം പോലെ. അടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് നേതാക്കന്മാര്‍ ചോദിച്ചു “ഇതാണോടാ മലയാളം അക്കങ്ങള്‍?” “അതേ അതേ ഇതല്ലാതെ മലയാള അക്കങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല, ഇതാണേ മലയാള അക്കങ്ങള്‍ എന്ന്” അതു കൂടെ കേട്ടാപ്പോള്‍ ഇടിയോടിടീ...
നേതാക്കന്മാര്‍(ഇടിച്ചു കൊണ്ട്)“എടാ മലയാളി കഴുതകളേ ഇതു ഇംഗ്ലീഷ് അക്കങ്ങാളാ, നിനക്കൊക്കെ മലയാളവും അറിയില്ല ഇംഗ്ലീഷും അറിയില്ല അല്ലേ?
മലയാള അക്കങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്നു പലര്‍ക്കും അറിയില്ല.(അക്ഷരങ്ങളും).എന്നാല്‍ മലയാളിയെ കുടുക്കാന്‍ ഏറ്റവും പറ്റിയത് അവന്റെ ഭാഷ തന്നെയാണ് എന്നു മലയാളി അല്ലാത്ത എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമെന്നതിന്റെ തെളിവല്ലെ ഈ റാഗിംഗ്.
ഒരു കോമഡി പരിപാടിയില്‍ ഒരു ചോദ്യോത്തര പംക്തി.
ചോദ്യം”മാതൃഭാഷയല്ലാത്ത എല്ലാ ഭാഷയും അനായാസേന കൈകാര്യം (എഴുതുക, വായിക്കുക, പറയുക) ചെയ്യുന്ന ഒരു ജന്തു?ഉത്തരം “മലയാളി”.
കേട്ടപ്പോള്‍ ചിരി വന്നെങ്കിലും അതിലെ സത്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ കരച്ചിലും വന്നു.

എത്ര ഭാഷ പഠിക്കുന്നതും മഹത്തരം തന്നെയാണ്, ഒരോ ഭാഷയും തരുന്നതു ഓരോ സംസ്കാ
രമാണ്. ഒരോ വ്യക്തിത്വമാണ്. മലയാളിക്കു ഏതു ഭാഷയും പെട്ടന്നു പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട് എന്നതു ഏറ്റവും മഹനീയവും ആണ്.അതു മലയാളം എന്ന ഭാഷയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ ഒരു അനുഗ്രഹം എന്നാണ് എനിക്കു തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.

ഒരു മയിലിനെ “ഇങ്ങനെ ഭംഗിയിണങ്ങി വിളങ്ങുമൊരീശ്വര സൃഷ്ടിയുണ്ടോ”എന്ന മലയാള വരികളിലൂടെ ഇത്ര മനോഹരമായി നമ്മള്‍ക്കു കണിച്ചു തന്ന ആ മഹാ കവിയെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചു കൊണ്ട് ഈ സുന്ദരമായ ഭാഷയെ അരിഞ്ഞ് അരിഞ്ഞു (മലയാലം അരിയാം)കൊല്ലാന്‍ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കരുതേ എന്നു യാചിക്കുന്നു....ഈ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില്‍ ഒരു മലയാളി വീട്ടമ്മ മാത്രം ആയ ഞാന്‍ വേറെ എന്ത് എഴുതാന്‍?

                       ൧ ൨ ൩ ൪ ൫ ൬ ൭൯ ൮  ൦  ഇതാണ് മലയാള അക്കങ്ങള്‍.

Tuesday, January 28, 2014

നീയാണ് കാരണം.

വേനലിൽ   പൊള്ളും  മരങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം
പൂക്കളും ഇലകളും വാടിവീണു
കത്തുന്ന സൂര്യനാൽ കത്താതിരിക്കുവാൻ
തുമ്പിയും ശലഭവുമൊളിച്ചിരുന്നു...


കരിയുന്ന കാട്ടിലും പൊള്ളുന്ന മേട്ടിലും
ചിറകിട്ടടിക്കുമാ പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളും
ദാഹജലത്തിനായ് കേഴും മൃഗങ്ങളും
എല്ലാറ്റിനും മീതെ പവമാമർക്കനും.


സൂര്യനെ വിൽക്കുന്ന ഭൂമിയെ കൊല്ലുന്ന
പുഴകളെ പാതാള ലോകത്തയക്കുന്ന
നീമാത്രം ഒന്നുമറിയാതിരിക്കയൊ?
മർത്യാ നീമാത്രം ഒന്നുമറിയാതിരിക്കയൊ?


 കരിയുന്ന കാടിനും പൊരിയുന്ന നാടിനും
 ദാഹജലത്തിനായ് കേഴുന്ന ജീവനും
 കത്തുന്ന സൂര്യനും പൊള്ളുന്ന ഭൂമിക്കും
 നീറുന്ന പ്രാണനും നീയാണ് കാരണം

                                               








Wednesday, January 1, 2014

പ്രകൃതിയിൽ മാറുന്ന കാലം

                                             വാടിയ 2013
                                           വിടർന്ന് 2014
                                                          മൊട്ടായ് 2015


ഈ പുതുവർഷ ദിനത്തിൽ ആദ്യം കണ്ട ഈ കാഴ്ച്ച ..........

എനിക്കു സങ്കടവും സന്തോഷവും പ്രതീക്ഷയും ആയി.

Sunday, September 15, 2013

ഓണകോമാളികൾ

                                                                ഓണകോമാളികൾ

                                               ചിങ്ങത്തിലും കർക്കിടകം തുള്ളുന്ന നാട്
                               വഴികളിൽ കുഴികളിൽ വീണുകിടക്കുന്ന നാട്
                               വിലക്കയറ്റത്തിൽ എരിപൊരികൊള്ളുന്നനാട്
                               സൂര്യനെ വിലപേശി വിൽക്കുന്ന നാട്

                               എന്നിട്ടും

കേരളത്തിൽ വരാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ ഈ രാജാവിന്?
മറക്കാൻ കഴിയുമോ മലയാളം മറന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളേ?
ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിനെ പിശാചുക്കൾക്കു ദാനം കൊടുത്ത
വലിയ  തെറ്റിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമായി ആ  പാവം രാജാവ് 
എന്തു സഹിക്കും എന്തും ക്ഷമിക്കും നമ്മളേപ്പോലെ.....

നിറകണ്ണുകളൊടെ തന്നെ നോക്കുന്ന മഹാബലിയുടെ മുന്നിൽ വാമനൻ  ശിരസ്സുകുനിച്ചു പറഞ്ഞു ". എല്ലാം എന്റെ കൈയിൽനിന്നു വിട്ടുപോയി, ഇവിട ഇന്നു ഞാനും അങ്ങയെപ്പോലെ ഓണകോമാളിയായി തെരുവുതോറും നടക്കയാണ് .ചെയ്ത തെറ്റിനു ശിക്ഷയായി എന്നെയും ചവിട്ടിതാഴ്ത്തു ". ചെറുചിരിയോടെ മഹാബലി പറഞ്ഞു,
"നമ്മൽ തുല്യദു:ഖിതർ".

വാമനനും മഹാബലിയും കൈകോർത്തു നടന്ന് ഓണാഘോഷങ്ങൾ കണ്ടു .തങ്ങളുടെ പ്രതിരൂപങ്ങൾ തെരുവുതോറും നടന്ന് ബക്കറ്റുപിരിവു നടത്തുന്നതു കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ആഘോഷത്തിമിർപ്പുകൾക്കിടയിൽ എല്ലാം വിഷമങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും മറക്കുകയും പൊറുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സാധാരണ മലയാളിയേപ്പോലെ  'ഓണം വണോണം വന്നോണംവന്നേ'  എന്ന് അവരും വിളിച്ചുകൂവി...
                                            
                                                  പ്രിയപ്പെട്ട   എല്ലാവർക്കും

                                  കിലുക്കാമ്പെട്ടിയുടെ ഓണാശംസകൾ
                                                          
  


                                                         

Sunday, August 11, 2013

മൃഗത്വം......... ..

പൂർവികരോ, ഗുരുക്കന്മാരോ, നമ്മളേ നയിക്കുന്ന അദൃശ്യശക്തികളോ, ആരൊക്കെയോ നമ്മൾ മനുഷ്യജീവികൾക്കു കൽപ്പിച്ചുതന്ന ചിലത്‌-,  മനുഷ്യത്വം, മാതൃത്വം, പിതൃത്വം ,ഗുരുത്വം, '...........ത്വം' എന്നിങ്ങനെ പലതരം മഹത്വത്തിന്റെ കുറേ സ്ഥാനങ്ങൾ.


ഇതെല്ലാം നശിപ്പിച്ച ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ നടുവിൽ കിടന്ന് പൊന്നോമനമക്കൾ ശാരീരികമാനസിക പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചും കണ്ടും കേട്ടും പേടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു. മാറോടുചേർത്ത് ഓമനിച്ചു താലോലിച്ചു വളർത്തേണ്ട  കുഞ്ഞുങ്ങളേ   ആർക്കൊക്കെയോ കടിച്ചുകീറി നശിപ്പിച്ചു കൊല്ലാൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊടുത്ത അമ്മമാരേ നിങ്ങൾചെയ്ത പാപത്തിന്റെ  തീവ്രത നിങ്ങൾ അറിയുന്നുണ്ടോ?

                                                    
                         
                                               ( പാവം ഷെഫീക്കിന് അവനെ പ്രസവിച്ച അമ്മയുണ്ട്. പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട പലകുട്ടികൾക്കും പെറ്റമ്മയുള്ളവരാണ്).

മാതൃത്വം എന്ന ദൈവീകമായ അവസ്ഥയേ ചില അമ്മമാർ കുറ്റബോധം തെല്ലുമില്ലാതെ കുരിശ്ശിൽ തറയ്ക്കുന്ന ഈ ഭൂമിയിൽ, ഒരു മൃഗം മനുഷ്യകുഞ്ഞിനെ ഒരുരാത്രിമുഴുവനും നെഞ്ചോടുചേർത്ത് ചൂടുനൽകി ജീവൻരക്ഷിച്ച സംഭവം മനുഷ്യനേ 'മൃഗം'എന്നുവിളിച്ചു തരംതാഴ്ത്തുന്ന മനുഷ്യപിശാചുക്കൾക്ക് ഒരുവെല്ലുവിളിയാണ്. മൃഗങ്ങളുടെ തെറിവാക്കുകളുടെ നിഘണ്ടുവിൽനിന്നുപോലും അവർ 'മനുഷ്യൻ ' എന്ന ആ പദം  എന്നേ എടുത്തുകളഞ്ഞിരിക്കും.......................!

തനിക്കു തന്ന സംരക്ഷണത്തിനു പകരം  അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി പറിച്ചെടുത്ത കാട്ടുപൂക്കൾ കങ്കാരുവിനു കൊടുത്ത്  ആ കുട്ടി മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ മാനം മൃഗകുലത്തിനു മുൻപിൽ  കാത്തു.
                                             
               
                                                 (എല്ലാ  മൃഗങ്ങളും ഏറ്റവും കൂടുതൽ അക്രമകാരികളാകുന്നത് അവയുടെ കുട്ടികൾ എതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ശല്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നു  തോന്നുമ്പോഴാണ്)