Sunday, April 6, 2008

പച്ചനിറമുള്ള സന്യാസി മരങ്ങള്‍

ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരി വിതറിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍ ഒരിക്കല്‍ ആകാശത്തില്‍ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അതിമനോഹരമായ ഒരു വര്‍ണ്ണകാഴ്ച്ച കാണാനിടയായി.കാര്യം മനസ്സിലാകത്തതുകൊണ്ട് സഹയാത്രികനോട് ചോദിച്ചു
”എന്താ ഭുമിക്ക് ഈ നിറം?”
“ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ ഫോള്‍ സീസണ്‍ ആണ്”. അയാള്‍ പറഞ്ഞു.സത്യത്തില്‍ എന്താ എന്നു മനസ്സിലായില്ല.കൂടുതല്‍ ചോദിച്ച് കൂടുതല്‍ സംശയങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കേണ്ട് എന്നു കരുതി നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു.

താഴെയെത്തി ചുറ്റിനും കണ്ണോടിച്ചപ്പോള്‍ കണ്ടകാഴ്ച്ച॥ ഹോ॥!!, ഒരു കവി ഹൃദയം ഇല്ലാത്തതില്‍ ദു:ഖം തോന്നിയ നിമിഷം। ഇത്ര അധികം നിറങ്ങള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടോ എന്നു തോന്നിപ്പോയി।ഈ വര്‍ണ്ണങ്ങളേ മുഴുവനും സൃഷ്ടിച്ച ആ ശക്തിയെ മനസ്സാല്‍ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു പോയി.
‘കണ്ണുകള്‍ക്കു കണ്‍പോളകള്‍ വേണ്ട‘ എന്നു ഗോപികമാര്‍ ഭഗവാനോട്പറഞ്ഞത് സത്യത്തില്‍ ആ നിമിഷം ഞാനും പറഞ്ഞു.കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ ആ പ്രകൃതിയെ നോക്കി നില്‍ക്കാന്‍,ഹൃദയത്തിലേറ്റാന്‍.

പ്രകൃതിയുടെ ഹോളി ആഘോഷം ആസ്വദിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച ഒരു നിറം ഉണ്ടായിരുന്നു.പച്ച.നിറം മാറി പ്രക്യതിയുടെ മാറ്റങ്ങളെ അംഗികരിക്കാന്‍ തയ്യാറാകത്ത ധാര്‍ഷ്ട്യഭാവമുള്ള പച്ച മരങ്ങള്‍. കലാനുസൃതമായ മാറ്റങ്ങളെ അംഗീകരിക്കാതെ എന്തേ ഇവ ഇങ്ങനെ എന്നു ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല.

വളരെ പതുക്കെ നിറങ്ങള്‍ മങ്ങി തുടങ്ങുന്നതും വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പ്രകൃതിയെ അലങ്കരിച്ചു നിര്‍ത്തിയിരുന്ന ഇലകള്‍ ഒന്നോന്നായും കൂട്ടത്തോടെയും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നതും കുറ്റിച്ചെടികള്‍ മുതല്‍ വന്‍ വ്യക്ഷങ്ങള്‍ വരെ നിര്‍വികാരതയോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു. അപ്പോഴും ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു നിറം മാറാതെ നിന്നിരുന്ന പച്ച ഇലകളുള്ള മരത്തെ.ആ ഒറ്റയാന്മാരെ.മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ സന്യാസിമാരെ.ഒരു മാറ്റങ്ങളും അവരെ ബാധിക്കുന്നില്ല.മറ്റുമരങ്ങള്‍ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരി വിതറിയപ്പോള്‍ അവര്‍ അസുയപ്പെട്ടില്ല, ഇല പൊഴിച്ചപ്പോള്‍ സന്തോഷിച്ചും സങ്കടപ്പെട്ടും ഇല്ല.സ്വന്തം ഭംഗിയും ഭാവവും കൈ വിടാതെയുള്ള ആ പച്ച മരങ്ങളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ള പല വ്യക്തിത്വങ്ങളേയും ഓര്‍മ്മ വന്നു.

തറയില്‍ വാടി തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന നിറം മങ്ങിയ ഇലകളേയും, നഗ്നരാക്കപ്പെട്ട മരങ്ങളേയും ചെടികളേയും,സന്യാസിമാരായ പച്ച മരങ്ങളേയും ഒക്കെ തൊട്ടുതലോടിക്കൊണ്ട് മഞ്ഞുകാലം വരവായി.തണുപ്പിന്റെ തലോടലിനു ഒരു വല്ലാത്ത സുഖം ആയിരുന്നു.ക്രമേണ തലോടല്‍ ഗാഢമായ ആലിംഗനത്തിലേക്കും പിന്നെ ധ്യതരാഷ്ട്രാലിംഗനത്തിലേക്കും മാറുന്നതും ഞാനറിഞ്ഞു.

മുണ്ഡനം ചെയ്തവനെ ഭസ്മംപൂശുന്നതു പോലെഒരു കാഴ്ച്ച ഞാന്‍ കണ്ടു।ആകാശത്തില്‍ നിന്നും വെള്ള പൊടി ഭൂമിയിലേക്കു വന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു। ക്രമേണ പല വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്കു പകരം തൂവെള്ള നിറം കൊണ്ടൂ നിറഞ്ഞു പ്രക്യതി।പൂക്കളായും ഇലകളായും മഞ്ഞ് മരങ്ങളുടേയും ചെടികളുടേയും നഗ്നത മറച്ചു.അപ്പോഴും നമ്മുടെ സന്യാസി മരങ്ങള്‍ ബലമായി അവിടവിടെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മഞ്ഞു പൂക്കളേയും പേറിക്കൊണ്ട് നിര്‍വികാരതയോടെ തന്നെ നിന്നു.സൂര്യരശ്മികള്‍ക്കു പോലും തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ശൈത്യഭഗവാന്റെ ആലിംഗനത്തിന്റ് ശക്തി കുറയുന്നതും വെളുത്തപൂക്കളുടെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞ് അവ ഇല്ലാതെ ആകുന്നതും കണ്ടു.തണുപ്പിന്റെ തലോടലിനൊപ്പം സൂര്യകിരണങ്ങളുടെ ചൂടും ചെറുതായി വന്നു തുടങ്ങിയ ഒരു നാളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു വര്‍ണ്ണം വിതറിയ ഇലകളും, വെള്ളപ്പുക്കളും ഒക്കെ നിന്നിരുന്ന കൊമ്പുകളിലും ചില്ലകളിലും നിറയെ പച്ചമുകുളങ്ങള്‍.പാല്‍ പല്ലുകള്‍ കാട്ടി നമ്മെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
“ഹോ എന്തൊരു ഭംഗിയാ... ആ കാഴ്ച്ച. വീണ്ടും കവി ഹ്യദയത്തെ ഓര്‍ത്തു പോയി.

ദിവസങ്ങല്‍ക്കുള്ളില്‍ പ്രകൃതി സുന്ദരിപെണ്ണായി.ഇലകളും പൂക്കളും കായ്കളും, കിളികളും കാറ്റും. ചുറ്റിലും നടക്കുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്നും ഞങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നേയില്ല എന്ന ഭാവത്തോടെ നില്‍ക്കുന്ന പച്ച മരങ്ങളോട് എനിക്കു ചെറിയ പരിഭവം തോന്നി.അതിലേറെ ബഹുമാനവും തോന്നി.

ഈ പ്രകൃതിയെ ആസ്വദിക്കാന്‍ എന്നും എനിക്കു കൂട്ടായി ഒരുപച്ച മരം ഉണ്ടായിരുന്നു.സ്ഥിരസ്വഭാവം ഉള്ളവനിലുള്ള ഒരു വിശ്വാസം കൊണ്ടാവാം ആ പച്ച മരം എനിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടതയിരുന്നു.എന്റെ മണലാരണ്യത്തിന്റെ സൌന്ദര്യത്തിലേക്കു മടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് ഒന്നുകൂടെ ഞാന്‍ ആ ഫേണ്‍ മരത്തിനടുത്തുപോയി കുറേ സമയം ഇരുന്നു.യാത്ര പറഞ്ഞു തിരിച്ചു നടന്ന എന്നേ ആരോ പിടിച്ചതു പൊലെ തോന്നി.ആ പച്ചമരത്തിന്റെ ഒരു ചില്ല എന്റെ ഉടുപ്പില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.തിരിഞ്ഞു നിന്ന എന്നോട് , മനസ്സു വായിക്കാന്‍ അറിയാവുന്ന എന്റെ സന്യാസിമരം വളരെ പതുക്കെ എന്തൊ പറയുന്ന പോലെ തോന്നി. കാതോര്‍ത്തപ്പൊള്‍ പറയുന്നതു വ്യക്തമായി കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.”സംശയങ്ങള്‍ ഒക്കെ തിര്‍ത്തിട്ടു പോയാലെ ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി നീ ഇനിയും എന്നേ കാണാന്‍ വരു....
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
“നിങ്ങള്‍ പച്ചമരങ്ങള്‍ എന്താണ് മാറ്റങ്ങളെ അംഗീകരിക്കതെ, ഇത്ര ഗര്‍വ് കാട്ടി നില്‍ക്കുന്നത്?”

വെയില്‍ തട്ടി നിന്നിരുന്ന എന്നൊട് ആ മരം പറഞ്ഞു.
“എന്റെ തണലിലേക്കു നീങ്ങി നില്‍ക്കു”.
തണലില്‍ നിന്നപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത കുളിര്‍മമ തോന്നി.
മരം വീണ്ടും പറയാന്‍ തുടങ്ങി, “ഞങ്ങള്‍ പച്ച മരങ്ങളും എല്ലാം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നവര്‍ തന്നെയാണ്, നീ കണ്ടതൊക്കെ നൈമിഷികമായ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ മാത്രം ആണ്.അതില്‍ അഹങ്കരിക്കുന്ന ജിവജാലങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടീ നിലനില്‍ക്കുന്നവരാണ് ഞങ്ങള്‍.പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങളുടെ സമാധാനത്തെ കളയല്ലേ എന്നു എപ്പൊഴും പ്രാര്‍ഥിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയാണ് ഞങ്ങള്‍.എല്ലാ മാറ്റങ്ങളിലുടെയും ഓടിതളര്‍ന്ന് വീണ്ടും പച്ചനിറം ഉള്‍ക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളോടൊപ്പം എല്ലാം വന്നു നില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടില്ലേ? നീയും ഇപ്പോള്‍ ഈ പച്ചപ്പിന്റെ തണലില്‍ അല്ലേ നില്‍ക്കുന്നത്?”

ശരിയാണ്, ചുറ്റിനും നോക്കിയ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി സന്യാസിമരം പറഞ്ഞ സത്യം.ചെറുചിരിയോടെ നിറഞ്ഞമനസ്സോടെ പ്രാര്‍ധ്നയില്‍ മാത്രം മുഴുകി നില്‍ക്കുന്ന പച്ചമരങ്ങളെ നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണുകല്‍ നിറഞ്ഞു. അവയെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ വൈകിയതിന്റേയും അവയോട് യാത്ര പറയുന്നതിന്റേയും ഒക്കെ വിഷമം.

വീണ്ടും ആകാശത്തില്‍ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്കു നോക്കിയ ഞാന്‍ പച്ച്പ്പിന്റെ സൌന്ദര്യം കണ്ട് കവി ഹ്യദയം ഇല്ലാത്തതില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ ദു:ഖിച്ചു.എന്റെ സന്യാസി മരങ്ങളെ ഇനിയെന്നു കാണും?
ആകാശത്തില്‍ നിന്നും മണലാരണ്യത്തിലേക്കു താഴ്ന്നു വന്നപ്പോള്‍ അവിടവിടെയായി ചില പച്ചപൊട്ടുകള്‍ കണ്ടു.താഴെയെത്തി ചുറ്റിലും നൊക്കിയ ഞാന്‍ കണ്ടത് ഒന്നുമാത്രം.ഈ മരുഭൂമിയെ സ്വര്‍ഗ്ഗതുല്യമക്കി മാറ്റാന്‍ തലയെടുപ്പോടേ നിസ്വാര്‍ത്ഥ പ്രാര്‍ഥനയോടെ നില്‍ക്കുന്ന ഈന്തപ്പനകളേ...ഈ മരുഭൂമിയിലെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സന്യാസിമരങ്ങളെ..

34 comments:

kilukkampetty said...

പച്ചനിറമുള്ള സന്യാസി മരങ്ങള്‍ ..

മാണിക്യം said...

ശരിയാണ്‍ ഭൂമിക്ക് ഇത്രയും സൌന്ദര്യം ഉണ്ട്,
എന്ന് കണ്ടറിയുന്നത് ഫാളിലാണ്‍
പ്രകൃതി എന്നാ ചിത്രകാരിയുടെ കരവിരുത് അതു കണ്ട് ശരിക്കും അന്തം വിട്ടു നിന്നു പൊയിട്ടുണ്ട്.
നല്ല ഒരു വിവരണം. ..
ഭാവുകങ്ങള്‍ നേരുന്നൂ ..

..::വഴിപോക്കന്‍[Vazhipokkan] said...

മരുഭൂമിയിലെ പ്രിയപ്പെട്ട സന്യാസി മരങ്ങളെ മനസിലാക്കാന്‍ ദൂരെ പോകേണ്ടി വന്നോ ?

പ്രക്യതി സത്യങ്ങള്‍ നന്നായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു
ഭാവുകങ്ങള്‍.

Rare Rose said...

കിലുക്കാംപെട്ടിയേ..,പോസ്റ്റിന്റെ പേരിലെ കൌതുകം കണ്ടോടി വന്നതാണിങ്ങോട്ടു..എത്ര മനോഹരമായ ചിന്ത..ആരാ പറഞ്ഞേ കവിഹൃദയം ഇല്ലെന്നു..പ്രകൃതിയുടെ മുഴുവന്‍ സൌന്ദര്യവും ,പ്രപഞ്ചത്തിലെ സനാതന സത്യങ്ങളും കുറച്ചു വാക്കുകളുടെ കിലുക്കത്തിലൂടെ നന്നായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു..ഗാംഭീര്യത്തോടെ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന,യാതൊരു മാറ്റത്തിനും വിധേയമാകാതെ നില്‍ക്കുന്ന മരുഭൂമിയിലെ സന്യാസിമരങ്ങളോട് ഇപ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരുപാടിഷ്ടം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

പൊറാടത്ത് said...

മരുഭൂമിയിലെ സന്യാസിമരങ്ങള്‍ക്ക് നല്ല ഭംഗി.. അവ മറ്റുള്ളവയില്‍നിന്ന് വേറിട്ട് നില്‍ക്കുന്നു...

kilukkampetty said...

മാണിക്യം: ഭാഗ്യം ചെയ്തവരാ നിങ്ങള്‍.നാലു കാ‍ലങ്ങളും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടല്ലോ.അനുഭവസ്ഥരുടെ കമന്റിനും ഒരു കുളിര്‍മയുണ്ടേ..

വഴിപോക്കന്‍:ചിലരെ മനസ്സിലാക്കണെ മാറ്റുചിലരെ മനസ്സിലാക്കണം.

എന്റെ പനിനീര്‍ പൂവേ...ഒന്നും പറയുന്നില്ല ഞാന്‍

പൊറാടത്ത് നന്ദി.........

അനൂപ്‌ എസ്‌.നായര്‍ കോതനല്ലൂര്‍ said...

ഒരു നല്ല കാനന പാതയിലൂടെ യാത്ര പോയ ഒരു അനുഭവം

അനൂപ്‌ എസ്‌.നായര്‍ കോതനല്ലൂര്‍ said...

ആ കിലുക്കാപെട്ടി എന്നെഴുതി കാണിക്കുന്ന വിദ്യ ഒന്നു പറഞു തരുമോ

നമ്പര്‍ വണ്‍ മലയാളി, said...

കണ്ണില്‍ പതിഞ്ഞ കാലം കണക്കെ
നിത്ത്യ ഹരിതമായ്ത്തീരട്ടെ ഈ ഭാവന....

ദാസ്‌ said...

ഓരോ ഋതുക്കള്‍ക്കും അതിന്റേതായ സൌന്ദര്യമുണ്ട്‌. കാളിദാസന്റെ ആദ്യ കാവ്യമായ ഋതുസംഹാരം ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒന്നാണ്‌. വീണ്ടും കണ്ടതില്‍ സന്തോഷമുണ്ട്‌. തുടര്‍ന്നെഴുതുക.

kaithamullu : കൈതമുള്ള് said...

പച്ചനിറമേ, പച്ചനിറമേ....എന്ന പാട്ടും
സന്യാസിനീ...എന്ന പാട്ടും ഓര്‍മ്മ വന്നു പോയി.

ബാജി ഓടംവേലി said...

മനസ്സില്‍ തട്ടുന്ന വാക്കുകള്‍

ശ്രീ said...

പ്രകൃതിയെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു പോസ്റ്റ്. നന്നായി ചേച്ചീ.
:)

ഗീതാഗീതികള്‍ said...

കിലുക്കാമ്പെട്ടിയുടെ പേജില്‍ ഇതാദ്യം...
നല്ല ഒരു കവിതവായിച്ച ഒരു സുഖം തരുന്നുണ്ട് ഈ പോസ്റ്റ്. അപ്പോള്‍ പിന്നെ കവിഹൃദയം ഇല്ലെന്നാരു പറഞ്ഞു?

(പ്രകൃതി - മംഗ്ലീഷ് ഇങ്ങനെ :prakr^thi)

kilukkampetty said...

അനൂപ് നന്ദി.കിലുക്കാമ്പെട്ടിയെ ഓടിക്കുന്ന വിദ്യ മെയില്‍ ചെയ്തിരുന്നു’ കിട്ടിയില്ലെ?
നംബര്‍വണ്‍ മലയാളി, ദാസ്,കൈതമുള്ള്, ബാജി,നന്ദി.
ശ്രീ യെ കണ്ടില്ലല്ലോ എന്നു വിചരിച്ചിരിക്കയ്യയിരുന്നു.നന്ദി.
ഗീതാഗീതികള്‍:എന്റെ ഈ കുഞ്ഞുബ്ലോഗില്‍ വന്നതിനും, കമന്റിട്ടതിനും നന്ദി.
prakr thi ഇതിനിടയില്‍ ഉള്ളതു ഇപ്പൊഴും മനസ്സിലായില്ല.
എന്റെ സന്യാസി മരങ്ങളെ കാണാന്‍ വന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി.

മുരളി മേനോന്‍ (Murali Menon) said...

അസ്സലായി.
അല്ലെങ്കിലും മനുഷ്യന്‍ വര്‍ണ്ണവിതാനങ്ങളില്‍ പെട്ട് ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നവരാണ്. അത് നിമിഷങ്ങളിലോ, ദിവസങ്ങളിലോ നഷ്ടപ്പെടുമെന്നും, സ്ഥായിയായുള്ളത് ആ പച്ചവൃക്ഷമാണെന്നും മനസ്സിലാകാതെയുള്ള ആസ്വാദനം. അത് മനുഷ്യസഹജമാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും സന്ന്യാസിവര്യരായി തീര്‍ന്നേനെ. നൈമിഷികമായ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കാതെ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ ഇച്ഛിക്കുന്നവര്‍....നാളെയെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് വേവലാതിപ്പെടുന്നതെന്തിന്. ഇന്നിന്റെ ഭംഗി ആവോളം നുകരുക. നാളെ ഉദിക്കുകയോ, ഉദിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യട്ടെ.

ഗീതാഗീതികള്‍ said...

prakr^thi - ഇതില്‍ kr കഴിഞ്ഞു വരുന്ന character, number key 6 ന്റെ മുകളില്‍ ഉള്ള ^(caret or hat) ആണ് . (The row of number keys above the rows of alphabets).

Asha said...

This is the vishukaineetam i received on this vishu day from my friend, a link to your blog,
Enjoyed reading it so very much. I went through the changing seasons many times wondering how to convert the precious sight in front of me into words and being helpless about my inadequate language skills, I simled when i read your article. Powerful thoughts.

Asha

kilukkampetty said...

നന്ദി ആഷ..

B said...

Hmmm Usha
A rare , but something which made me think,rethink ...the "Fern tree" unmoved irrespective of the season and the person (very rare ) remaining unchanged "come what may" ! You do make people think ...a trend setter indeed ...Many thanks ...B Prasaanth

kilukkampetty said...

Thakas B

kilukkampetty said...

മാഷേ വന്നതിനും വായിച്ചതിനും നന്ദി.‘മഞ്ഞുപൂക്കള്‍ ബലമായി പറ്റിപ്പിറ്റിച്ചിരുന്നു നോക്കി ആ പച്ച മരങ്ങളില്‍‘. അവക്കു മാറാന്‍ പറ്റില്ല , മാറ്റാനും പറ്റുന്നില്ല.

അപ്പു said...

ചേച്ച്യേ.. മറുമൊഴിയില്‍നിന്നാണീ പോസ്റ്റ് കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. വളരെ നന്നായി ഋതുക്കളുടെ ഭാവഭേദങ്ങള്‍ വാക്കുകളില്‍ വരച്ചുവച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍!

kilukkampetty said...

ബ്ലോഗിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഫൊട്ടോഗ്രാഫറുടെ കമന്റ് കേട്ടപ്പോള്‍ വല്ലാത്തസന്തോഷം തോന്നി. വിഷുകൈനീട്ടം ആയി ഈ കമന്റിട്ടതിനു ഒരുപാട നന്ദി.

smitha adharsh said...

ഹൊ ! പ്രകൃതിയെ ഇങ്ങനെയും ഭംഗിയായി വരച്ചു കാട്ടാന്‍ പറ്റും,ഇല്ലേ..കിലുക്കാംപെട്ടീ..
ഇതൊക്കെ കണ്കുളിര്‍ക്കെ കണ്ടിട്ട് കൊല്ലം രണ്ടു കഴിഞ്ഞു ..നാലുമാസം മുന്പ് നാട്ടില്‍ പോയെന്കിലും,പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും ഒന്നിച്ചു കാണാന്‍ വയ്യല്ലോ...ഇനിയും,ഇതുവഴി വരാം..

kilukkampetty said...

സ്മിതാ വന്നതിനും, കമന്റിട്ടതിനും നന്ദി

മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ //സജി.!! said...

ആദ്യമയി ആണ് ഈ ബ്ലോഗില്‍ എന്ന് തോന്നുന്നു..
ഓര്‍മകളുടെ തമ്പുരുവില്‍ മധുരമാംകാലത്തിലേയ്ക്കൊരു തിരിച്ചുപോക്ക്..
പോയകാലത്തിലെ ഓര്‍മകളിലൂടെ മനസ്സ് കണ്ണീരില്‍ തഴുകി തെളിയുമ്പോള്‍ പ്രകൃതി എനിക്ക് കൂട്ടാകുന്നൂ

kilukkampetty said...

വളരേ സന്തോഷം.ഇവിടെ വന്നതിനും വയിച്ചതിനും, ഒരു കമന്റ് തന്നതിനും.നന്ദി

Devi said...

Mundanam cheythavane bhasmam pooshunna aa kaazhakku ithra bangiyundenulla sathyam ippozhaanu thirichariyunnathu....aa varnana valare sundaramaayirikkunnu....ennekkal munpe ee article vaayichavarodu neriya assooyayum......kilukkampetty-kku ellaa bhavukangalum

kilukkampetty said...

എന്റെ സന്യാസിമരങ്ങളെ കാണാന്‍ വന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി നന്ദി നദി........

ബഷീര്‍ വെള്ളറക്കാട്‌ / pb said...

ചേച്ചീ, ഇന്നാണു വായിച്ചത്‌ .ഒരിക്കല്‍ വായിച്ചിരുന്നു എന്നാ തോന്നുന്നത്‌. പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ മനസ്സില്‍ കുളിരാവുന്ന വിവരണങ്ങള്‍.. ശ്രീ പറഞ്ഞപോലെ പ്രകൃതിയെ തൊട്ടറിഞ്ഞ പോലെയുള്ള വരികള്‍.

ആശംസകള്‍

ബഷീര്‍ വെള്ളറക്കാട്‌ / pb said...

നന്ദി പറഞ്ഞു പോയോ :(

Sha said...

SUPER

Bindu said...

kavihrudhayam illathathil dukham thonni ennu onnu randu vattam ezhuthi kandu..aara paranje kavihrudhayam illa ennu?ee prakruthiyilulla muzhuvan soundaryavum ethra bhangiaayi chechi vivarichirikkunnu...orupaadu istamaayi chechi..eniyum ezhuthuka..